Er was eens. Een existentiële crisis

In mijn hoofd ben ik best awesome. In mijn hoofd heb ik een succesvolle lifestyle blog, vragen uitgeverijen me om een boek te schrijven, heb ik een njammie lijfje, eet ik enkel vegetarisch en namen de mensen me heel erg serieus. Soms geloof ik ook oprecht dat het er zit aan te komen, maar veel vaker niet. Vandaag in ieder geval nog niet. Een bad en yoga, misschien wat vacatures zoeken en de allerliefste zus in de wereld terug thuis verwelkomen. Verder raak ik niet vandaag. Want je hebt nu eenmaal zo van die dagen.

The G in Lasagna

Maar ik heb ook wel dagen waarop ik best wel héél wat doe. Ik heb:

– Boeken gelezen! ‘Ooit, misschien’ van Lauren Graham (de mama in Gilmore Girls) heb ik in de eerste plaats gelezen omdat de foto van de cover dezelfde is als diegene die ik gebruikt heb om m’n zelfportret op te photoshoppen. Maar het was een aangename verrassing! Ik vind het altijd fijn om een boek te lezen die me weerhoudt om de televisie op te zetten wanneer ik niets te doen heb of mijn laptop open te klappen op de trein. ‘Ooit, misschien’ gaat over een jonge actrice/serveerster die het probeert te maken in de theaterwereld. ‘Ooit, misschien’ maakt het werkloos-zijn en ideale-billen-enkel-in-mijn-hoofd allemaal wat dragelijker.

Ooit misschien - Lauren Graham; Illustratie Janne Dequeker

Verder ben ik bezig met ‘Yoga Bitch’ van Suzanne Morrison. Het is een combinatie van ‘Bridget Jones’ en ‘Eat, pray, love’, al nijgt het op dit moment meer naar die laatste. Ik heb het boek gekocht om bij te leren over hoe je yoga kunt doortrekken in je levensstijl, maar op dat vlak valt het wat tegen. Het lag dan wel tussen de sportboeken, het is vooral een roman. En hoewel ik vaak zit te gniffelen op een overvolle tram, is het geen page-turner.

1001004011441653

– Films bekeken! Ik was een tijdje volledig verslaafd aan series. Het idee alleen al dat een verhaal bleef duren, leek me veel aantrekkelijker dan een éénmalig verhaal dat ophoudt en waar je de rest maar moet bij verzinnen. Het grootste nadeel is dat je naar series kan blijven kijken. Ook al duurt één aflevering maar 20 minuten, zes afleveringen zorgen er natuurlijk weer voor dat je twee uur lang ‘New Girl’ hebt zitten kijken. Dus ik ben weer overgeschakeld naar films (‘The Vampire Diaries’ zorgde niet bepaald voor intellectuele gespreksstof).

In a world - Royal Affair - 12 years a slave

In a world…’, deze woorden leiden de trailer van jouw favoriete blockbuster misschien wel in. De film gaat over wie die woorden inspreekt, meestal een man, soms eens een vrouw. Maar voor vrouwen is het geen gemakkelijk wereldje (welk wereldje is dat wel?), en Carol (gespeeld door Lake Bell) worstelt met vooroordelen, haar egocentrische vader en haar eigen stem. Het is een grappig en lekker ontspannend geheel geworden, maar hervalt niet in Hollywoodclichés.

‘A royal affair’ is een Deense film over een jonge koningin, getrouwd met de psychisch gestoorde koning Christiaan. Opgesloten in de kortzichtige entourage van de koning begint ze een affaire met zijn hofarts en vertrouweling. Samen manipuleren ze de koning om progressieve wetten goed te keuren en zo onderhuids een revolutie te starten. Maar niet alles loopt vanzelf natuurlijk (want anders zou het maar een saaie film zijn). Deze film was ideaal voor een stormachtige avond, met een blanky en mijn mama op de bank. Lekker donker, melodramatisch en toch heel erg romantisch.

’12 years a slave’ is zonder twijfel de beste van de drie. Schitterende film over Solomon, een vrije zwarte muzikant uit New York in de 19de eeuw. Hij wordt volledig van zijn vrijheid beroofd wanneer hij gevangen wordt genomen en wordt verkocht als slaaf. De thematiek deed me wat denken aan ‘Django’, maar dan zonder de humor en overvloed aan bloed. Schitterende film die nog heel lang blijft nazinderen.

– Daarnaast heb ik een volledig bed in elkaar getimmerd (aan de hand van het Ikea-haakje, wijn, Friends en Marie) en kopjes plant-proof gemaakt (DIY volgt!).

DIY kopjes

Liefs Janne

Advertisements